Bij de voorbereiding van onze reizen nemen wij vaak op het internet reisverslagen van anderen door en doen zo ook weer nieuwe ideeŽn op. Zo kan dit reisverslag misschien weer behulpzaam zijn bij jouw reis naar Lapland. Wij hebben erg genoten van de rust, de ruimte en de stilte van de Noordelijke landen. Wil je ook afreizen naar Lapland? Dan kun je hier wellicht nog ideeŽn opdoen.




Wij wensen je veel lees- en kijkplezier. Reageren op het verslag of vragen stellen kun je doen door via onze contactpagina een berichtje te sturen. Je kunt ook een reactie achterlaten in ons gastenboek wat we erg op prijs stellen. In dit verslag staan foto's bij het besproken onderwerp maar je kunt natuurlijk ook ons fotoalbum bekijken. Wellicht wordt je door dit reisverslag net zo enthousiast als wij.
Welkom op de Lapland reispagina van Dustytours.
Reisverslag 19 dagen camperrondreis door Finland, Zweden en Noorwegen.
Dag 1. Vrijdag 24 juni - Van Nederland naar Rovaniemi.
Wij vragen ons al een hele tijd af hoe het is om met een camper rond te trekken. In de VS en Canada zagen we ze telkens rijendik op de parkeerplaatsen van de Nationale Parken staan en die aantrekkingskracht zal er niet voor niets zijn.
Via Voigt Travel hebben we voor de periode van 24 juni tot dinsdag 12 juli een 2-persoons camper gehuurd die van alle gemakken is voorzien. De huurprijs is best fors en er komen flink wat kosten bij voor verzekeringen en afkoop van eigen risico. Via Camperplein is bij De Europeesche een verzekering afgesloten die alle kosten dekt en het eigen risico afkoopt. Bijzondere bijkomstigheid van deze trip is dat het s'nachts niet donker zal zijn. Boven de Poolcirkel schijnt de middernachtzon tussen mei en half juli 24 uur per dag. Tenminste, als het niet bewolkt is natuurlijk want dat komt in ScandinaviŽ nogal eens voor.

Gepakt en gezakt gaan we de eerste dag naar Schiphol waar we om iets voor 12 uur met Finnair opstijgen om in 2uur en 20 minuten naar Helsinki te vliegen. Na een korte pauze vervolgen we onze weg naar het vliegveld van Rovaniemi, een vluchtje van een uur en 20 minuutjes. Allemaal prima om te doen. Het vliegveld van Helsinki is druk en rommelig maar gelukkig hoeven we daar niet lang te blijven. Wat Madrid is voor Sinterklaas dat is Rovaniemi voor de kerstman. De stad ligt ongeveer halverwege Finland, precies op de poolcirkel. Fins Lapland is het land van de Sami en met 35.000 inwoners is het de grootste stad van Fins Lapland.


De aankomst is uiterst relaxed. Boven de band van de koffers verwelkomen rendieren en poolvossen ons op het startpunt van onze reis. De eerste nacht slapen we op het Santa Claus Holiday Village. Een man met het bekende bordje met onze naam laadt de koffers in een vuurrode bus met de Kerstman metersgroot op de zijkant. Binnen een paar minuten staan we dan ineens voor een huisje op het park. De kamer is modern ingericht met een mooie badkamer en zelfs een sauna. Niks mis mee allemaal en hetzelfde geldt voor de betaalbare maaltijd in het restaurant.

Jammer genoeg is het wel gaan regenen en we dwalen tussen de druppels door wat over het park dat exact op de Poolcirkel ligt. Natuurlijk heeft Santa er zijn postkantoor en kun je hem zelfs in levenden lijve ontmoeten. Vandaag heeft hij helaas een dagje vrij. Al snel stopt de regen en schijnt de avondzon die maar niet onder wil gaan. Door de snelle wifiverbinding op heel het park lezen we nog wat nieuws en maken wat foto's. Morgenvroeg om 9 uur worden we opgehaald voor het in ontvangst nemen van ons huis op wielen voor de komende 3 weken.
Dag 2. Zaterdag 25 juni - Van Rovaniemi naar Pajala, Zweden.
Reisafstand: 157 km
Overnachting: Pajala Camping (Zweden).
Stipt om 09:00 uur staat het busje van Touring Cars Rovaniemi voor ons huisje. Samen met een ander Brabants stel maken we een korte rit naar het vliegveld waar het verhuurbedrijf pal naast ligt. De campers staan al klaar maar het heeft heel wat in voeten en aarde voordat we echt kunnen gaan rijden. Vandaag is meer een dag om de camper te leren kennen en om boodschappen te doen in het relatief goedkope Finland.

Na een korte introductiefilm over het kamperen volgt uitleg over de camper die er als nieuw uitziet, weinig km's gereden heeft en van alle gemakken is voorzien. Zelfs een douchecabine, vaste bedden en een heuse garage waarin de tafel en stoeltjes, bbq en slangen en kabels liggen die nodig zijn om stroom en water te tappen. Iedere krasje wordt genoteerd en pas om 12 uur rijden we van het terrein af richting Rovaniemi. Bij de camper krijgen we een tablet waarmee we kunnen navigeren en zelfs overal kunnen Internetten (na betaling van 27 euro extra). Dat kan nog wel eens handig zijn maar onze eigen gsm met OSM plakt toch alweer aan de voorruit.
De zon schijnt, er zijn wat stapelwolkjes en we hebben er zin in! In Rovaniemi stoppen we bij een grote supermarkt en kopen zowat voor drie weken levensmiddelen in maar ook bier, toiletpapier en water wat achteraf gezien eigenlijk niet nodig bleek te zijn. De prijzen zijn in Finland ongeveer vergelijkbaar met Nederland en om grote kosten in Noorwegen te voorkomen is het handiger om nu dus de voorraden in te slaan. Vooral de biertjes zullen we gedurende de reis erg gaan waarderen. Omdat er ook gewoon een vrieskastje boven de koelkast zit nemen we ook vlees voor de bbq mee.

De rit duurt een paar uur en gaat via Pello waarna de weg overgaat in een gravelpad dat goed berijdbaar is. Langs het pad de karakteristieke kerstboompjes zoals we ze verwachtten en met regelmaat staan er rendieren langs het pad of steken over.
Bij Pello steken we al de grens over en zijn we in Zweden. Tegen de avond arriveren we in Pajala waar we de Pajala Camping oprijden en ons aanmelden. Men adviseert ons een campingkaart te nemen die we afslaan en later toch nog moeten kopen (15 euro). De camping ligt naast het water aan de Tornešlven River en voor de campers zijn er keurige verharde plekken die al deels gevuld zijn met overwegend oudere reizigers. Naast het veld zijn toiletten en douches en ook het chemische toilet kan geleegd worden. Voor het eerst koken we ons eigen potje in een camper. Erg relaxed als je buiten aan een tafeltje van de zon kunt genieten onder het genot van een pilsje.
We wandelen die avond nog wat in de omgeving en komen erachter dat er behalve reizigers ook asielzoekers rondom de camping verblijven. Ook in Noorwegen en Finland zullen we ze regelmatig tegen gaan komen. Op bed is het even wennen aan het licht dat door de zon nog best fel is. De eerste ervaringen zijn meer dan prima en als het weer zo blijft klagen we niet. Vandaag was het rond de 20 graden en laat op de avond is het nog geheel niet koud.

De lucht is mooi blauw en de zon schijnt welig en na wat tussenstops bij de meest mooie meren en vergezichten komen we rond 5 uur aan in het bergdorpje Bjorkliden, onder de rook van het Abisko National Park. Inschrijven op de camping moet bij het hotel dat via een steile weg te bereiken is. In de hotellobby moeten we uiteindelijk wel de campingkaart kopen voor 15 euro. Voor de 2 overnachtingen betalen we in totaal  45 euro. De camping is niet echt super, een grote vlakte met asfalt en veel campers. De toiletten zijn echter schoon en met nog steeds droog weer hoor je ons niet klagen.

Vandaag gaan we voor het eerst maar eens uitgebreid koken in de camper. Met van thuis meegebrachte nasikruiden kan het gewoon niet mislukken. Echter, de in Finland massaal ingeslagen rijst blijkt voor rijstepap te zijn, plakkerig en nat. Met een beetje improviseren maken we er toch een smakelijk maaltje van. Hier en daar naast ons zien we wat neuzen optrekken. Zouden ze Indisch niet gewend zijn? Naast ons parkeert een camper in busformaat met wel 4 sterren op de deur. Het is echt een joekel van een ding en de bewoners gedragen zich op stand.  Tafeltje, kleedje, bloemetje, wijntje en vooral gelukkig kijken.  Zo af en toe komt er een lange goederentrein langs die het spoor van Kiruna naar Narvik volgt. Verder is er vooral veel rust ondanks de drukte op de camping met campers en caravans.

Dag 3. Zondag 26 juni  - Van Pajala naar Abisko NP.
Reisafstand: 277 km
Overnachting: Bjorklidens Camping (Zweden).
Tuurlijk zijn we alweer om 6 uur wakker. We lijken weinig last te hebben van het nachtelijke zonnetje dat er toch echt stond afgelopen nacht. Ontbijten is luxe als je het zo uit de koelkast kunt pakken. Nadat het toilet is geleegd en de watertank is gevuld rijden we in alle rust de camping af. "Op naar een nieuw avontuur" zullen we voortaan iedere morgen opnieuw tegen elkaar zeggen. De tank is nog voor ĺ vol en voor 21 euro weer afgetankt.
We rijden door de uitgestrekte taiga wouden van Zweden een aaneenschakeling van naaldbossen en hoogveengebieden in Noordwestelijke richting naar onze eerste stop; Masugnsbyn natuurreservaat. In de ijstijd is hier een 50 meter diepe kloof uitgesneden. Er loopt een kort pad naar een houten trap die diep de kloof ingaat. In de kloof is het vochtig en er staan prachtig grote varens. In 3 kwartier ben je heen en terug en het is tijd voor de eerste bak koffie. De route loopt door een bosrijk gebied via Vittangi waar een Elandenpark zou moeten zijn. We kunnen het niet vinden en slaan het maar over.

Dag 4. Maandag 27 juni  - Verblijf Abisko NP.
Reisafstand: 10 km
Overnachting: Bjorklidens Camping (Zweden).
De camper zou vandaag best kunnen blijven staan want alle bezienswaardigheden liggen zowat binnen loopafstand. Maar ja, dan missen we wel de koffie en koeken! Abisko is het meest bekende en bezochte Nationale Park van Zweeds Lapland. Het is een park dat bestaat uit de vallei van de Abiskojakkarivier die door een 20 meter diep kloofdal naar het grote Tornetršsk stroomt. Dit meer is het op zes na grootste meer van Zweden en heeft een oppervlakte van maar liefst 330 km≤, is 70 kilometer lang en heeft een maximale diepte van 168 meter.
We parkeren de camper bij het Abisko Turiststation waar we binnen wandelen voor wat tips. Het is nog vroeg en dat is maar goed ook want er is nauwelijks ruimte om een camper te parkeren. Via een pad lopen we naar de kloof die omringd wordt door berkenbos en zeldzame wilde planten. In deze tijd van het jaar staan veel van die planten in bloei en dat geeft een mooi contrast. Het ruikt er naar kerstwinkels en de kloof met zijn vele stroomversnellingen is best indrukwekkend. We maken een aardige wandeling langs de randen van de kloof en zien zowaar ook nog een kleine marter wegspringen.
Dag 5. Dinsdag 28 juni  - Van Abisko, Zweden naar Laupstad (Lofoten) in Noorwegen.
Reisafstand: 260 km
Overnachting: Sildpollnes Sjocamp (Noorwegen).
Na ons veel te korte bezoek aan Zweden gaan we vandaag op weg naar de Lofoten in Noorwegen. Het is een kleine 400 kilometer rijden maar het moet een prachtige route zijn als je de folders mag geloven. Vanaf de camping naar de grens bij Riksgršnsen is het ongeveer 30 km. Zodra we de grens met Noorwegen oversteken worden de weghelften meteen een stuk smaller, goed oppassen dus voor tegenliggers want de camper is nou eenmaal breder dan een auto.

Niet lang nadat we de grens gepasseerd zijn maakt het berglandschap plaats voor een ander indrukwekkend staaltje natuur: het Ofotfjord. We stoppen bij een klein monument langs de weg dat de plaats aangeeft waar in de 2e Wereldoorlog het voormalige concentratiekamp Ovre Jernvann gelegen was. Hier werden in 1942 voor de korte periode van een paar weken 588 partizanen uit JoegoslaviŽ gevangen gehouden. Na de oorlog werden een aantal doden herbegraven maar bij het monument liggen nog steeds 146 lichamen in het veld begraven. Een lugubere plek dus.

Een paar kilometer verder schrikken we ineens van een staaldraad die door de lucht slingert en onze camper op een haar na lijkt te raken. Met een helikopter zijn ze buizen naar de bergen aan het vliegen, iets wat we in Noorwegen nog verschillende keren van dichtbij zullen zien.
Aan de overkant van de weg loopt een tunneltje onder het spoor door naar een zandpad dat omhoog gaat naar de kabelbaan. Voor 400 kronen kopen we 2 retourtjes. Het is mogelijk om te lopen maar dat lijkt gezien het hoogteverschil toch echt een brug te ver. Een enkele reis met de skilift duurt ongeveer een kwartiertje, in de stoeltjes is het soms wel even slikken als je naar beneden kijkt.
Bovenop de berg is het een stuk frisser maar dat wordt goedgemaakt door een prachtig uitzicht over de omgeving. Rechts van ons kijken we op de beroemde Lapporten, een door gletsjers gevormde, karakteristieke bergpas die de vorm heeft van een zadel. Hier bevindt zich een oude offerplaats van de Sami. Lapporten is vrij te vertalen naar "De poort naar Lapland."
In het cafť doet een warme koffie wonderen en door het zonnetje kunnen we lekker op het buitenterras zitten met zicht op de omgeving. Een wandeling verder naar boven kost niet eens zoveel moeite.  Er staan veel verschillende soorten plantjes die allemaal in bloei staan, hier en daar ligt nog wat sneeuw.

Weer terug beneden rijden we eerst maar naar de supermarkt bij het nabijgelegen tankstation om wat laatste boodschappen in te slaan voordat we de grens met Noorwegen oversteken.... Bij het hotel van de camping zagen we gisteren op de parkeerplaats dat er wandelroutes werden aangegeven. In ongeveer 2 Ĺ uur lopen we in de namiddag op en neer naar Kratersjon, een helder meertje in de bergen. Soms krijgen we natte voeten, soms moeten we door de sneeuw maar over het algemeen is het een erg relaxte wandeling met maar weinig hoogteverschillen.

Als we om 19:00 uur de camper weer parkeren op de camping komen we erachter dat het pas 6 uur is in plaats van 7 uur. En dat geeft ons mooi de tijd om uitgebreid macaroni te maken en ook nog wat te lezen. Rob gaat weer los met paprika's, uien en groenten en het pakje meegebrachte kruiden van thuis doet de rest. Wat een leven! Met Wi-Fi op haast elke camping houden we het weer goed in de gaten. Hmmm, morgen wordt het iets minder. We gaan het zien!

Anita wil graag naar Arstein rijden omdat het er zo mooi moet zijn. We nemen een afslag op de E10 en rijden over een 9 km (te) smalle weg langs het water om aan te komen bij een paar kleine strandjes waar slechts een enkele verdwaalde kajakker dobbert tussen de rotsen. Er staan maar een paar huisjes en een meisje begroet ons alsof ze weken niemand heeft gezien. Het leven is er stil, het uitzicht alles behalve saai.

Als we de weg terugrijden naar de E10 zien we een groot cruiseschip van Hurtigruten door het fjord varen, best een vreemd gezicht. Terug op de doorgaande weg rijden we door tunnels en nog meer tunnels en als we op 20 km voor Slovaer een bordje "camping" zien besluiten we de dag voor gezien te houden en een beetje rust te pakken. Het rijden met de camper in de drukte is best vermoeiend en je moet ogen op steeltjes hebben in het drukkere verkeer op de E10.

De campingeigenaar is een gezellige vent die honderduit praat over ditjes en datjes. De camping is groot en goed georganiseerd. We parkeren aan het water langs het hoofdgebouw waar het drogen van vis net iets te sterk ruikt. De camping ligt op een klein eiland midden in een fjord dat is omgeven door hoge bergen. Vanaf de camping loop je zo naar de Sildpollnes Church, een pittoresk houten kerkje dat stamt uit 1891. In 1961 werd de kerk omgedoopt tot kapel en het gebouwtje is door de ligging erg in trek bij toeristen en fotografen. De miezerregen houdt ons de rest van de avond in de camper waar we (alweer) uitgebreid kokkerellen. Morgen is er een weersverbetering op komst dus daar kijken we dan naar uit.

Heel langzaam verandert het bergachtige landschap naar een fjordengebied. Het weer biedt helaas een troosteloze blik op de omgeving en het gaat ook steeds harder regenen.  Aan de overkant van het water zien we Narvik liggen, een plaats waar in de oorlog veel is gevochten. Bij Skanland steken we via de kolossale hangbrug het water over en komen aan op de Lofoten. Het is er meteen al een stuk drukker met campers en vrachtwagens die veel te hard rijden en alle ruimte op de weg voor zich opeisen. De weg kronkelt als een slang door de Fjorden en er zijn vooral veel tunnels waarvan de langste 6 km lang is. Langs de weg bloeien bloemen in alle kleuren van de regenboog.


Dag 6. Woensdag 29 juni  - Van Laupstad naar A op de zuidpunt van de Lofoten.
Reisafstand: 175 km
Overnachting: parkeerplaats aan de zuidkant van het dorp.
Het tikken van de regen was best gezellig vannacht maar we hadden toch liever wat blauwe lucht gezien vanochtend voor onze tocht naar de zuidpunt van de Lofoten. Na de noodzakelijke toiletdump en bunkeren van drinkwater rijden we richting Svolvaer dat we al na een half uurtje bereiken. De kathedraal van Svolvaer is het grootste houten gebouw ten Noorden van Trondheim. Helaas zijn ze net als wij er aankomen bezig om de gerestaureerde haan te plaatsen zodat we het mooie houten gebouw slechts van een afstandje mogen bekijken.

Halverwege de rit komen we aan bij Borge waar het Vikingmuseum pal langs de weg ligt. Rijen dik staan de campers er geparkeerd. Voor 200 Kronen p.p. begint het bezoek met een audiotour waarbij de belangrijkste feiten over de Vikingen de revue passeren. In 1983 werden op deze plek de resten van een belangrijke Vikingnederzetting gevonden. Er werd jarenlang gegraven en van alles uit de grond getoverd. Van de vondsten is een expositie gemaakt van pijlpunten en gereedschappen die op de site zijn gevonden. Naast het hoofdgebouw heeft men een reconstructie gebouwd van het 83 meter lange "Chieftain House." Binnen in dit volledig uit hout opgetrokken Vikinghuis is te zien hoe de Vikingen een kleine 500 jaar na Christus leefden.  Figuranten naaien grote lappen aan elkaar en een timmerman laat zien hoe vroeger de bedden werden gemaakt.

Buiten geeft een bordje aan dat er een wandelpad loopt van 1300 meter lang naar een nagebouwde smidse en een replica van een Vikingschip. Het schip heeft inderdaad het gestreepte zeil dat we kennen van Wicky de Viking. Om het uur kun je een tochtje met het schip maken. Wij wachten er niet op want de 1300 meter terug naar het hoofdgebouw is immers nog een flinke klim.

Rond 2 uur komen we bezweet weer aan bij de camper en is het tijd voor een korte lunchstop. We zakken hierna verder af naar het Zuiden en doen Njusfjord aan, het Volendam van de Lofoten. Als we aankomen in dit vissersdorp (ťťn van Noorwegens oudste en best bewaarde)  maken we de fout om achter een verkeersregelaar aan te rijden die een veel te steile weg inrijdt naar een parkeerplaats die ook nog eens mudjevol blijkt te staan. We kunnen de camper maar amper gedraaid krijgen omdat een Duitser zijn Audi midden op de parkeerplaats heeft geparkeerdÖ.

Uiteindelijk wandelen we dan toch het haventje binnen nadat we 100 Kronen entree hebben moeten betalen. De haven is idyllisch mooi met gekleurde huisjes, bootjes en meeuwen die op de richels aan de huizen op het nest zitten. Natuurlijk zijn er te te veel winkeltjes en terrasjes waar het ook best druk is met toeristen. We krijgen een beetje het "Kinderdijk-gevoel" en besluiten een poging te wagen om van de parkeerplaats af te komen.  De Duitser is gelukkig verdwenen en in alle rust rijden we terug naar de E10 waar we even later een stop maken bij een prachtig wit strandje.
Voor de verandering parkeren we de camper maar eens op deze parkeerplaats in plaats van op een camping. En we zijn niet de enige want het staat er overvol. Aan de overkant van de weg hangen duizenden kabeljauwkoppen te drogen in de zon en wind en dat geeft weer een luchtje. Hebben wij weer!

Na het eten lopen we via een smal pad het dorpje in waar hotelletjes in overvloed zijn, vooral voor gasten die komen om te vissen. Het is droog, de zon schijnt nog steeds en er is vooral veel rust.  Later dan normaal gaan de rolluikjes in de camper omlaag en genieten we van onze reis die relaxed en voorspoedig verloopt.


De zon is ook gaan schijnen en het zand licht felwit op tegen het blauwe water en een blauwe hemel. Zo hadden we ons de Lofoten ook voorgesteld. Voor een zwemuitje is het water veel te koud en dus rijden we over een mooie route langs fjorden en tunnels door naar het dorpje A waar we rond 19:00 uur aankomen op een parkeerplaats.


Na het middaguur komen we aan in Henningsvaer dat we bereiken via een prachtige route langs witte strandjes en felblauw zeewater. Ook hier is het druk met een grote parkeerplaats voor campers. We wandelen het dorp in en vieren Anita's verjaardag met koffie en vers gebakken wafels. Het haventje oogt chique met luxe geklede dames die zich tegoed doen aan een glaasje wijn of champagne op het achterdek van veel te dure boten.

Op de terugweg zien we een van de weinige strandjes waar mensen ook echt aan het zwemmen zijn. Helaas is er nergens ruimte om te parkeren en rijden we door naar Svolvaer om te tanken en proviand in te slaan. Tegen vijven komen we weer aan bij de camping waar we 2 dagen eerder ook al waren. Nu oogt het geheel een stuk gezelliger door de blauwe lucht en felle zon maar het is ook gelijk een heel stuk drukker. We vinden een mooi plekje langs het water en genieten nog lang van het mooie weer in de tuinstoeltjes voor de camper. Ondanks de drukte is er rust en stilte en samen met het water en de bergen om ons heen zorgt dat voor een leuke avond.


Dag 7. Donderdag 30 juni  - Van A naar Laupstad (Lofoten).
Reisafstand: 200 km
Overnachting: Sildpollnes Sjocamp.
De dag start met een feestje want vandaag is Anita jarig! Er is helaas geen taart maar we komen onderweg vast nog wel iets tegen! Het beste cadeau is echter de strak blauwe lucht. We komen langs het fotogenieke Reine en Homney dat een paar kilometer  verderop langs de E10 ligt. De gekleurde vissershuisjes steken mooi fel af tegen de spitse bergen op de achtergrond.


Bij Eggum rijden we iets verder door naar Kvalhausen en parkeren de camper naast een Nederlands gepensioneerd stel dat honderduit vertelt over hun lange trektocht door Scandinavia. Ze tonen ons de inrichting van hun grappig ogende camper en overladen ons met goed bedoelde raad voor de tijd dat wij met pensioen gaan. Oef, dat kan nog wel even gaan duren! Op een heuvel staan de resten van een belangrijke Duitse radarpost uit de Tweede Wereldoorlog. Die heuvel is bezaaid met gele bloemen die mooi afsteken tegen de blauwe lucht. We maken een korte wandeling langs de kust naar een plek waar wat beelden zouden moeten staan maar we vinden slechts wat verloren schapen die liggen te pitten in de ochtendzon. We zitten nu aan de zeekant van de Lofoten. Eggum wordt genoemd als een van de mooiste plekken om de midzomernacht te zien.


Dag 8. Vrijdag 1 juli. Van Laupstad - Lofoten naar Stave op de Vesteralen.
Reisafstand: 160 km
Overnachting: Stave Campsite.
Al na 2 dagen moeten we helaas weer afscheid nemen van de Lofoten om onze reis naar het hoge Noorden te vervolgen. Rond 9 uur rijden we richting Fiskebol om daar de veerboot naar de Vesteralen te nemen. De boottocht kost 33 euro en duurt ongeveer 25 minuten. We ontdekken dat de overtocht per meter voertuig betaald moet worden, onze camper meet precies 7 meter. Voordat we eenmaal terug zijn in Finland zullen we nog aardig in de buidel getast hebben voor de in totaal 6 oversteken.

Vanuit Melbu rijden we via Sortland naar de Westkust van de Vesteralen met onderweg de nodige stops langs strandjes en viewpoints met uitzicht op zee. Via allerlei meertjes komen we aan bij de grillige kustlijn met turkoois blauw zeewater en parelwitte stranden. We zien arenden hoog in de lucht maar ook allerlei andere zeevogels. Gelukkig is de zon weer terug en komen we pas laat in de middag aan op de strandcamping bij Stave waar we voor 18 euro kunnen overnachten pal langs het strand op een ruim grasveld. Een lange strandwandeling kan dus niet uitblijven en later op de avond kleurt de middernachtzon de horizon prachtig oranje. Het stel uit Brabant dat we de eerste dag in Rovaniemi ontmoette komt later op de dag aangereden vanuit tegengestelde richting en we wisselen nog wat ervaringen uit. Zij zijn juist eerst naar de Noordkaap gereden en rijden de route andersom.

Dag 9. Zaterdag 2 juli. Van Stave naar Bleik (Vesteralen).
Reisafstand: 50 km
Overnachting: Midnattsol Camping Bleik.
Omdat we nogal laat op bed lagen (vergeten dat het ook nacht wordt zonder dat het donker wordt)  zijn we voor onze begrippen veel te laat uit bed. Pas om 10:00 uur rijden we de camping af voor een korte rit van 20 km naar Andenes waar we morgen de veerboot zullen nemen naar Senja. Onderweg passeren we Bleik  en kunnen het niet laten om een boottripje te boeken naar het eilandje voor de kust waar honderdduizenden papegaaiduikers broeden. Omdat de tour pas om  12:30 uur  vertrekt kunnen we nog in alle rust boodschappen doen in Andenes.

Om 12.00 uur komen we weer aan in het haventje van Bleik waar we een Nederlander ontmoeten die er een zeiljacht heeft liggen. Hij organiseert duik- en zeilreizen en gaat volgend jaar naar Spitsbergen. Aardige kerel! Ondertussen zijn op een oud vissersbootje 2 oude mannen bezig met de voorbereidingen voor onze "vogelexpeditie." Ze komen zo uit een stripverhaal en brommen een beetje in onverstaanbaar Engels, maken grap over grap en schenken alleen zwarte koffie.  We zitten maar met 12 man aan boord. Op en boven het water wemelt het ondertussen al  van de papegaaiduikers en boven op de hoge rots zitten meerdere zeearenden te wachten op een lekker maaltje. De vogeltjes hebben hun bekken vol met kleine visjes die ze naar hun jongen brengen. De arenden zweven hoog boven in de lucht boven de vogels die overal waar je maar kunt kijken in groten getale rondvliegen. Het is een hele mooie tocht van ruim een uur waarin we veel zien van het drukke leven van de papegaaiduikers op zee. Het valt nog niet mee om een paar scherpe plaatjes te schieten trouwens.

Na de lunch doen we via de nationale touristroute wat viewpoints aan en rijden nog even terug naar Andenes om de vuurtoren te beklimmen. Die is echter gesloten en dan dus maar weer op zoek naar een camping. De eerste is primitief maar de 2e in Bleik is dik in orde. Ook nu is het weer een drukke camping naast het strand.  We doezelen nog wat in het avondzonnetje voor de camper. Morgenvroeg  pakken we de veerboot naar het eiland Senja, de lieveling van de Noorse koningin.


Dag 10. Zondag 3 juli. Van Bleik (Vesteralen) naar Senja.
Reisafstand: 150 km.
Overnachting: Senja Camping.
Vanochtend maken we de lange oversteek naar Senja eiland en omdat het maar een kleine veerboot is rijden we vroeg naar de opstelplaats in Andenes. We komen daar rond  7 uur aan, zetten de camper stil en gaan in alle rust wassen en ontbijten. Wel zo gemakkelijk en een goede zet want er staan al best wat auto's. Pas om kwart voor 9 kunnen we de boot op en moeten maar liefst 155 euro afrekenen voor een tocht die een uur en 20 minuten zal duren. Niet echt goedkoop dus! Het begint ook nog een beetje te miezeren op zee maar als we de overkant bereiken trekt de lucht gelukkig weer open. We rijden de boot af en zetten eerst maar eens koffie en bellen nog even naar huis. We rijden op het dooie akkertje verder om de Noordkant van het eiland te gaan bekijken. De eerste stop is bij een prachtige lodge met een haventje. Hier zou ergens een infocentrum moeten zitten. We zoeken niet te lang en rijden verder om te stoppen bij kleine strandjes waar de bergen loodrecht de zee in lijken te verdwijnen. Ook stoppen we nog bij een soort Trollenpretpark maar daar is eigenlijk nauwelijks iets te beleven op wat slecht geboetseerde poppen na dan.

Rond het middaguur checken we in Bortham de tijden van de veerboot (die we overmorgen moeten hebben richting Tromso) en rijden door naar het kleine eilandje Husoy dat inmiddels door een 300 meter lange brug verbonden is met "het vasteland van Senja.". Het is een raar gezicht zo midden in de zee terwijl er juist overal zoveel ruimte is. Na een tochtje door het dorpje rijden we weer terug naar de hoofdweg om op zoek te gaan naar de Senja Camping. De navigatie op onze smartphone leidt ons voor het eerst sinds jaren binnendoor over een hele slechte weg. Anita heeft er weinig vertrouwen in maar we komen na veel geschud uiteindelijk toch via een zandpad aan op de camping.

Het is een camping zoals een camping moet zijn; met een receptie en een zwembad voor de (gillende) kleintjes. De camping ligt trouwens heel mooi langs een stil meertje. We eten vanavond brood en nemen een douche in de camper waarna we nog naar het meer wandelen om de middernachtzon te zien die maar niet wil zakken achter de bergen. Bij de camper drinken we dik na middernacht nog een pilsje onder de middernachtzon. We hebben weer wat meer geluk met het weer!  Morgen zullen we de zuidkant van het eiland verkennen en misschien ook nog wat gaan wandelen want dat hebben we tot nu toe nog niet echt veel gedaan. 

De tijd gaat snel en na de lunch rijden we de route naar Kaldfarnes. Het binnenland heeft weer een heel ander klimaat en soort bomen. Het is een mooie rit door lange donkere tunnels en krappe haarspeldbochten met haast op iedere hoek een waterval. Op het einde van de route wordt het nogal smal en daarom draaien we maar om bij een immense waterval die hoog boven ons naar beneden stort. Langs hoge bergen en mooie fjorden rijden we uiteindelijk weer terug naar de Noordoostkant van het eiland, tot op 10 kilometer van de veerboot die we morgen heel vroeg gaan gebruiken om richting Tromso, het "Parijs van het Noorden" te rijden. We hebben een plekje gevonden op de Fjordbotn Camping, een mooie stek langs een meertje met uitzicht op de bergen. Voor de eerste keer wordt de bbq tevoorschijn gehaald en ontstoken, ondanks het toch wat frisser windje. Later op de avond moeten we zelfs de kachel nog even aansteken om de kou eraf te halen.
Voor morgen staat er helaas nogal wat regen gepland, juist nu we weer een mooie route gaan rijden.

We krijgen nu best een paar langere ritten voor de boeg op weg naar de Noordkaap. Van daaruit is het dan weer 800 km zakken naar het beginpunt van onze reis, Rovaniemi. Gelukkig hebben we 3 extra dagen geboekt om dit op ons dooie akkertje te kunnen doen en we hopen daarbij vooral op goed weer en zicht op de Noordkaap. Of dat gaat lukken weet je nooit.

Dag 11. Maandag 4 juli. Verblijf op Senja.
Reisafstand: ongeveer 100 km.
Overnachting: Fjordbotn Camping.
Al om 6 uur gaat ons biologische wekkertje af en na het gebruikelijk ochtendritueel lopen we langs de beestjes op de camping. Er zijn jonge eendjes, een heel stel konijnen, ganzen en geitjes. De opmerkelijkste bewoner is de Grijze Roodstaart papegaai die er flink op los praat en fluit. Vandaag gaan we de onderkant van het eiland Senja verkennen. Via gravelpaden rijden we eerst naar Skrolsvik met onderweg hele mooie vergezichten.  We rijden ook een stukje door het Anderdalen Nationaal Park.


Dag 12. Dinsdag 5 juli. Van Senja via Tromso naar Rotsundelf.
Reisafstand: ongeveer 175 km.
Overnachting: Rotsundelf Camping.
Maar liefst 3x zullen we vandaag een oversteek maken met een veerboot en dat zullen we voelen in de portemonnee! Om half 7 rijden we weg bij de camping voor een korte rit van 20 km naar de veerboot bij Botnham die stipt om 08:00 vertrekt. Het is er niet druk, we wassen en ontbijten en rijden even later aan boord. De tocht kost 33 euro en duurt een kleine 3 kwartier. Op het water pakken de wolken zich samen en begint het flink te plenzen.

Vanaf de boot is het slechts een korte rit naar Tromso, een relatief grote stad die je binnenrijdt via een tunnel onder de stad. We merken echter niet dat we een tunnel inrijden die te laag is voor campers en kunnen nog maar net op tijd stoppen. We moeten verplicht keren en dat heeft even wat voeten in aarde met de camper. Gelukkig hebben de achterliggers minder last van stress als in Nederland en via een omweg rijden we richting het centrum van de stad waarbij we door een lange tunnel rijden met een aantal rotondes. Moet al niet veel gekker worden!


Aan de Zuidkant van de stad ligt de Artic Church of Ishavskatedralen. De reisgids is vol lof over deze kerk maar wij vinden er maar weinig aan en gaan niet eens naar binnen. Misschien ligt het aan het sombere weer! Na een snelle tankstop rijden zijn we alweer op weg naar Breivikeidet voor de volgende overtocht per veerboot. Voor ruim 20 euro maken we de korte boottocht naar Svensby. Ondertussen regent het nog meer pijpenstelen en missen we het zicht op de magische Lyngen Alps met zijn hoge bergen en gletsjers die dus vanaf de weg goed te zien zouden moeten zijn. Aan het smaragdblauwe water te zien moeten er veel gletsjers in de buurt zijn maar wij zien er helaas niets van!

Bij Lyngseldet nemen we voor ruim 40 euro het veer naar Oldendalen, gelukkig de laatste gezien de oplopende kosten. Hier slaan we nog wat brood in en besluiten op zoek te gaan naar een camping. Een van de mooiste delen van de reis, het Alpengebied, hebben we dus niet kunnen zien door de laaghangende bewolking. Net voorbij Djupvik zien we een bordje van een camping en zodra we het terrein oprijden gaan we meteen 50 jaar terug in de tijd. Een oud vrouwtje runt de boel en voor 250 kronen kunnen we weer slapen en stroom tappen.

Het regent nog steeds hard en we brengen het laatste deel van de middag en de avond door in de camper. We vinden het niet eens zo erg maar zien toch liever het zonnetje. Vandaag zagen we telkens een fietser zwoegen in de regen en als hij even later ook de camping oprijdt brengen we hem maar een bakje Indisch eten dat over is. Het blijkt een Nederlander te zijn die nog een lange fietstocht voor de boeg heeft.  Morgen hebben wij maar een korte rit naar Alta te gaan met een paar leuke musea in het vooruitzicht.

Dag 13. Woensdag 6 juli. Van Rotsundelf naar Alta.
Reisafstand: ongeveer 175 km.
Overnachting: Alta Strand Camping.
Met maar 9 graden staan we vanochtend op voor de rit richting Alta, een mooie route langs het water van het fjord. Na ongeveer een uurtje rijden zien we een afslag naar een gletsjer en na 10 km komen we aan bij een huisje met een parkeerplaats. Een onduidelijk wandelpad gaat naar een viewpoint waar je de gletsjer kunt zien die aan de overkant van het fjord zijn water dumpt. Op een foto van een paar jaar geleden reikt het ijs nog tot aan het water maar nu is door de opwarming van de aarde het ijs al teruggedrongen tot helemaal boven op de berg.

Rond half 2 komen we aan in de omgeving van Alta en maken op verzoek van Rob een korte stop bij het Tirpitz monument en -museum. Dit Duitse slagschip lag in de 2e Wereldoorlog in het Kafjord in de buurt van Alta en is later nabij Tromso door de Engelsen tot zinken gebracht. Een bezoekje aan het museum kost 10 euro en is zeker een aanrader. Veel oude meuk uit het wrak van het slagschip en veel uniformen en gebruiksartikelen van de Duitsers. Voorin het museum staan 2 enorme schaalmodellen van zowel de Tirpitz als het zusterschip de Bismarck.
Slechts een paar kilometer verderop ligt het World Heritage Rock Art Centre (Alta Museum). Ruim anderhalf uur sjokken we tussen de rotstekeningen door die tussen 7000 jaar en 200 jaar geleden op 85 stenen zijn uitgehakt. De site staat niet voor niets op de Werelderfgoedlijst van Unesco. Het is een lekkere wandeling met zalig weer en veel mooie planten langs de paden.

Er is zowaar alweer een dag om en we besluiten naar de Alta Strand Camping te rijden voor de avond en de nacht. De camping ligt pal aan de rivier de Altaelva en is van de categorie druk en overbevolkt. Met de beentjes op tafel rusten we uit voor de camper tot een flinke klap onweer ons naar binnen jaagt. We maken nog wel een avondwandelingetje naar de rivier maar door de regen is die van korte duur. Tijd dus om lekker wat te lezen en op tijd naar bed te gaan.


Dag 14. Donderdag 7 juli. Van Alta naar de Noordkaap.
Reisafstand: 250 km.
Overnachting: Parkeerplaats Noordkaap.
Het is handig als je onderweg overal Internet hebt maar het betekent ook dat je naar het weer kunt kijken op de volgende bestemming. We kijken heel de reis al  uit naar de Noordkaap maar nu we de weersvoorspelling zien voor de komende dagen volgt er toch een kleine teleurstelling.

In Alta tanken we nog een keer en halen weer koffie en brood. De eerste etappe richting het meest Noordelijke punt van Europa brengt ons naar Olderfjord waarna de lange maar mooie etappe richting de Kaap begint. Het is een sprookjesachtige route met mooie strandjes en gelaagde stenen langs de weg en in het water. Op een strandje zien we rendieren staan, prachtig in het licht van de ochtendzon.

Rond half 3 komen we aan in de buurt van Honningsvag, op een steenworp afstand van de Noordkaap. We hebben dan al een paar beste tunnels gehad waaronder de Noordkaaptunnel die ruim 7 km lang is. We besluiten om eerst maar naar Kamervar te rijden om de wandeling naar de boog van Kirkeporten te maken maar zijn ondertussen bang dat de parkeerplaats bij de Kaap wel eens vol kan zijn als we te laat aankomen. En dus rijden we maar snel de laatste 15 km naar de Noordkaap. Een goede keuze want we hadden de boog nooit ofte nimmer gezien door de dikke mist die opdoemt naarmate je hoger gaat klimmen. Op weg naar boven met de camper komen we dus ook in die mist terecht en zien geen hand voor ogen meer. Best tricky omdat er overal rendieren rondlopen. We betalen bij de kassa ruim 50 euro entree en komen met moeite aan op een volledige in de mist gehulde parkeerplaats waar al die campers nauwelijks te zien zijn.  Nadat we uiteindelijk toch strak geparkeerd zijn tussen een lange rij campers gaan we op zoek naar het Visitor Center dat we haast op de tast moeten gaan zoeken.

Binnen in het Visitor Center brandt de kachel en ruikt het naar wafels. Via de achterdeur lopen we eerst maar naar de beroemde globe die echter nauwelijks zichtbaar is en de zee en de kliffen lijken helemaal verdwenen. We maken er maar het beste van en kunnen toch nog wat leuke foto's maken. Tja, dat hadden we ons toch heel anders voorgesteld. Ergens op het terrein moeten nog wat beeldjes van kinderen staan maar ga ze maar eens zoeken met die mist!

In het centrum bekijken we een korte film over de omgeving en na het avondeten kijken we nog naar de lichtshow en de expositie in de kelder. Van de Thaise kamer begrijpen we trouwens maar weinig.
Om stipt 12 uur s 'nachts kijken we toch nog maar eens uit het raam van de camper. Er arriveren slechts een paar bussen maar de mist is nog dikker als toen we naar bed gingen. Heel misschien is er voor morgenvroeg nog wat geluk over.

Dag 15. Vrijdag 8 juli. Van de Noordkaap richting Ivalo.
Reisafstand: 300 km
Overnachting: Camping in de buurt van Kielajoki (Finland).
Helaas worden we wakker in dezelfde dikke mist en zodra we van de berg afrijden en in hoogte flink dalen trekt de mist weer op. Teleurgesteld nemen we afscheid van de Noordkaap. Wat hadden we die kliffen toch graag gezien! In Henningsvaer maken we nog een korte stop om te kijken of er een cruiseschip ligt maar er liggen slechts vissersboten die grote dozen vis lossen op de kade.

We nemen ruim de tijd om terug naar het Zuiden richting Olderfjord te rijden want dit stuk van de E6 is een van de mooiste routes die we hebben gereden in de vakantie. Steile en kale kliffen, mooie fjorden en kleine strandjes  en ook best veel rendieren maken het tot een bijzonder landschap.


In Olderdorf gaan we richting Ivalo en na een paar uur rijden (160 km) komen we aan in Karasjok. Wie Karasjok zegt, zegt Sami. Er is een soort cultuurpark (Sapmipark) waar je de traditionele dansen kunt bekijken en gebouwen van vroeger kunt bezichtigen. Wij kiezen echter voor het Sami Nationaal Museum dat zowat naast het park ligt. In kleine expositieruimtes staan poppen met traditionele klederdracht, foto's en schilderijen en buiten kun je wandelen tussen oude gebouwen. Na drie kwartier hebben we het wel gezien.


De Inarijokirivier vormt de grens tussen Noorwegen en Finland die we even later bij Karigasniemi oversteken. We zijn weer terug in Finland! Na 30 kilometer op weg 92 zien we een bordje "Camping" en rijden een verlaten terrein op waar slechts 1 caravan staat. De beheerder wijst ons een plekje naast de douches en voor 20 euro hebben we een overnachting met stroom en alle faciliteiten. Het chemisch toilet kan gedumpt worden in de beerput die is afgesloten door een betonnen deksel. Het is dit keer alles behalve een pretje om dit dagelijks terugkerende klusje tot een goed einde te brengen.

Het is wel een mooie plek vlak naast een rivier maar het regent te hard en is te koud voor een wandeling. Een stevige Chili Con Carne pept ons weer op en voldaan lezen we de rest van de avond een boek. Best ontspannend. Ook morgen hebben we maar een korte rit voor de boeg naar Ivalo.

Dag 16. Zaterdag 9 juli. Van Kielajoki naar Ivalo.
Reisafstand: 100 km
Overnachting: Ukonjarvi Holiday Village, Ivalo.
De eerste stop van vandaag is in Inari bij het Siida Museum, het Fins Nationaal Samimuseum. Dit museum is een heel stuk groter en mooier als dat van een dag eerder. Er draait een film over het Noorderlicht en op de verschillende verdiepingen van het gebouw zijn exposities ingericht. Behalve voor de Sami bevolking is er ook veel aandacht voor de natuur en de dieren die in Finland leven. Onderweg bezoeken we nog een paar souvenirshopjes om wat rond te neuzen en een klein kerstsouvenir te kopen.

Halverwege de weg van Inari naar Ivalo ligt Karhunpesakivi oftewel het "berenhol." Via een lange trap door het bos van 295 treden kom je uit bij een grote steen met een hol eronder, ooit kennelijk een heilige plek voor de Sami. Beneden bij de trap zijn een souvenirshopje en een restaurant te vinden.


De rest van de dag genieten we nog wat van de korte rit door een gebied met hoofdzakelijk sparrenwouden en meertjes. Net voor Ivalo wijst een bordje naar een camping en wat later rijden we terrein op van het Ukonjarvi Holiday Village waar de dame achter de receptie ons gewoon in het Nederlands aanspreekt. Ook deze camping kent weer veel hutjes langs een meer en mooie plekken om de camper te parkeren.

Een hulpmiddeltje om het water naast de camper op de grond te laten druppen. Probleem opgelost en de "Dripfix" is geboren. Zo noemt hij althans zijn nieuwste uitvinding die ons natuurlijk weer veel geld op zal gaan leveren.


We rijden verder en stoppen in het stadje Sodankyla dat op een kleine 130 km van ons eindpunt Rovaniemi ligt. Net over de brug vinden we een ruime camping met mooie plaatsen die zijn afgezet met hoge coniferenhagen. We wandelen s 'avonds nog naar de rivier en verbazen ons weer over de diversiteit aan wilde bloemen die echt overal groeien.

Dag 17. Zondag 10 juli. Van Ivalo naar Sodankyla.
Reisafstand: 160 km
Overnachting: Camping Nilimella Sodankyla.
Als we vroeg in de morgen de camping afrijden zien we aan de linkerkant een pad dat kennelijk naar een viewpoint op de berg loopt. Het is een supersteil gravelpad dat uitkomt op een parkeerplaats waar wat oude meuk uit de 2e Wereldoorlog staat zoals een oude tank, een Flak-kannon en een staart van een Junkers vliegtuig. Via een museumpad lopen we naar een cafetaria waar we 5 euro p.p. moeten betalen om uitzicht over het Inarimeer te hebben. Het is een beetje een "tourist trap" van 10 euro, zo ervaren wij het.

Een stuk verderop bij Tankavaara ligt het International Gold Diggers Museum, een hele bekende toeristenattractie. Wij laten die echter links liggen en maken een 6 kilometer lange wandeling door het naastgelegen woud dat bezaaid is met de resten van Duitse stellingen uit de Slag van Tankavaara in 1944. De trail klimt eerst naar de top van de heuvels waar we mooie vogels en planten zien om vervolgens weer omlaag te gaan richting een moerasachtig gebied. We houden het nauwelijks droog aan de voeten en heel even begint het ook nog te gieten. Snel is het weer zonnig en ademen we de meest gezonde lucht in die hier gewoon overal is.
Dag 18. Maandag 11 juli. Van Sodankyla naar Rovaniemi.
Reisafstand: 130 km
Overnachting: Ounaskoski Camping, Rovaniemi.
De laatste volle vakantiedag is aangebroken maar die vieren we wel met stralend weer. Net over de brug in Sodankyla ligt een groot kerkhof met een eeuwenoud houten kerkje, de Sodankyla Old Church. Dit houten gebouwtje stamt uit 1689 en is de oudste kerk van Lapland. Binnen ruikt het overdadig naar naaldhout. Er hangt een haast middeleeuwse sfeer en door het licht dat door de gekleurde ramen naar binnen prikt voel je een soort van mysterieuze sfeer. Naast het kerkhof staat een wat jongere houten kerk die we van binnen bekijken en we poseren nog voor het bronzen beeld "A reindeer and a Lapp" dat net iets voor het oude kerkje langs de weg staat.
Op de route naar Rovaniemi zijn behalve meren en naaldbossen weinig bezienswaardigheden te zien. Toch is het een leuke rit. Voor Santa Claus Village in Rovaniemi tanken we de camper voor de laatste keer af en rijden door naar de stadscamping in de buurt van het centrum van Rovaniemi. Het is de perfecte plek om de middag te voet in het centrum van de stad door te brengen.

Op de camping is het drukker dan druk en de plekjes langs het water zijn voller dan vol. We parkeren de camper op het gras en lopen via de brug over de rivier naar het stadscentrum dat verrassend modern is met veel winkels, cafťs, bars en restaurants. Anita kan ook eindelijk iets kopen voor de irritante muggenjeuk. We wandelen best wel een stukje via de hoofdstraat naar het Artikum Science Museum, net iets buiten het centrum. Het grote gebouw heeft een futuristische lange gang onder een glazen koepel.

Om de vakantie sfeervol te eindigen zoeken we een gezellig plekje op het terras van een steakhouse en doen ons te goed aan een stevige maaltijd. Tegen de zin in is de tijd gekomen om terug te lopen naar de camper om de koffers alvast te gaan pakken. Het wordt voorlopig de laatste nacht in onze camper die we het liefst mee terug zouden willen nemen naar Nederland.


ZWEDEN
Abisko NP Zweden

NOORWEGEN
Lofoten
Vesteralen
Senja
Noord-Noorwegen
Noorkaap

FINLAND
Ivalo
Rovaniemi



Dag 19. Dinsdag 12 juli. De terugreis naar Nederland.
Afscheid van de vakantie valt altijd zwaar maar deze keer willen we dus eigenlijk geen afstand meer doen van de camper. Och, er is nog tijd om even te genieten van het campingleven en op de stoeltjes pikken we nog een laatste zonnetje mee waarna we de korte rit maken naar het vliegveld om de camper in te leveren.

Om stipt 10 uur komen we aan en zien vervolgens hoe de camper van onder tot boven wordt nagekeken. Gelukkig zijn we er heel zuinig op geweest en kan na een half uurtje de noodzakelijke papierwinkel worden afgehandeld. Het is een triest gezicht; de camper staat verlaten langs het hek van het vliegveld. Nog een laatste blik en dan rijdt de verhuurmaatschappij ons naar de ingang van het vliegveld dat sinds een paar dagen compleet verlaten is. Rovaniemi is voor enkele maanden gesloten voor onderhoud aan de baan en een bus zal ons daarom naar Kemi Airport brengen vanwaar we de eerste etappe naar Helsinki vliegen. Het is een rit van ruim anderhalf uur over ongeveer 120 km.

Kemi is een piepklein vliegveldje en inchecken en controles stellen maar weinig voor. In rap tempo zitten we ineens in het vliegtuig op weg naar Helsinki. De vlucht duurt amper een uur. Op het veel te drukke vliegveld van Helsinki is maar amper tijd voor een snelle sigaret en de laatste etappe wordt ingezet richting Schiphol waar we na een korte vlucht om kwart voor 6 weer landen op Nederlandse bodem om vervolgens gefrustreerd anderhalf uur te moeten wachten op de koffers. Een telkens terugkerende ergernis op Schiphol, ook na een korte vlucht. Het bekende taxibusje van Autohotel brengt ons naar Rijssenhout en voor we het weten rijden we over de A4 op weg naar het mooie Brabant. Ondanks de korte vluchten was het nog best wel een lange dag.

Een belangrijke reden om naar ScandinaviŽ te gaan was het ervaren van het rondtrekken met een camper met de mogelijkheid om vrij te kamperen. We zijn tot de conclusie gekomen dat het een hele ontspannen manier van rondtrekken is, ondanks het toch wat drukkere verkeer in Noorwegen. Als je rustig de tijd neemt dan kan iedereen op de vaak smalle wegen uit de voeten met een camper. Alle campings waren netjes ingericht en schoon maar het viel wel op dat er weinig contact was met andere gasten. Iedereen leeft een beetje op zichzelf. Het kost best wat tijd om te koken, tanks te vullen, toilet te legen etc. maar dat hoort er nou eenmaal bij. De natuur in alle drie de landen is erg mooi en weer totaal anders dan bijvoorbeeld in IJsland.
Het zou mooi zijn als we in de toekomst nog eens terug kunnen en zolang kunnen blijven als we willen. Dan juist komt die camper tot zijn recht. We gaan het zeker doen!

 
Reisverslag Lapland 2016